ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ελένη Ζωγραφάκη και Θέμης Κοτσιφάκης,
μέλη του Δ.Σ.  της ΟΛΜΕ,
από τις Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις

Το μνημόνιο στην παιδεία ξαναχτύπησε. Η πολιτική των πάσει θυσία περικοπών για να ικανοποιηθούν οι δανειστές της χώρας συνεχίζεται και στη δημόσια εκπαίδευση. Έτσι μετά τη δραματική μείωση των δαπανών για την παιδεία, την κατάργηση-συγχώνευση χιλιάδων σχολείων, την κατάργηση της πρόσθετης διδακτικής στήριξης και της ενισχυτικής διδασκαλίας, το κλείσιμο των αθλητικών σχολείων, την τραγική μείωση των κονδυλίων στις σχολικές επιτροπές, την πρόσφατη απόφαση για το κλείσιμο ολοήμερων δημοτικών σχολείων, το Υπουργείο Παιδείας με πρόσφατη καιαιφνιδιαστική απόφαση (Αρ. Πρ. 62780/Γ2/02-06-2011) που υπογράφει η Υφυπουργός Παιδείας κα Ε. Χριστοφιλοπούλου, υποβαθμίζει περαιτέρω την διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο Γυμνάσιο. Έχει προηγηθεί ανάλογη υποβάθμισή τους σε Δημοτικό και Λύκειο.

Συγκεκριμένα, με την αντιπαιδαγωγική αυτή απόφαση, η δεύτερη ξένη γλώσσα δεν αποτελεί πια επιλογή των μαθητών, αφού δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να τις διδάσκονται σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες, αλλά με βάση την οργανική θέση των εκπαιδευτικών στο συγκεκριμένο σχολείο. Έτσι αφαιρείται ένα ουσιαστικό κίνητρο από τους μαθητές και τις μαθήτριες να διδάσκονται τη ξένη γλώσσα που επιθυμούν.

Οι λύσεις που δίνει η απόφαση της Υφυπουργού για τους μαθητές που ήδη διδάσκονταν κάποια γλώσσα που καταργείται στο σχολείο τους, να μετακινούνται σε άλλα σχολεία για τη διδάσκονται ή να απαλλάσσονται από το μάθημα, είναι απαράδεκτες και αντιπαιδαγωγικές.

Η εφαρμογή αυτής της απόφασης θα οδηγήσει τους μαθητές σε εξεύρεση ιδιωτικών λύσεων, θα υπονομεύσει τη χορήγηση του πιστοποιητικού επάρκειας στις ξένες γλώσσες από το δημόσιο σχολείο, πριν αυτό καλά-καλά θεσμοθετηθεί, και θα οδηγήσει στη δημιουργία μεγαλύτερων τμημάτων και διαφορετικού επιπέδου γνώσεων στις γλώσσες που θα διδάσκονται. Να σημειώσουμε πως ο Περιφερειακός Διευθυντής εκπαίδευσης θα αποφασίζει για το ποιες γλώσσες θα διδάσκονται στα σχολεία! Ουσιαστικά θα υπονομεύσει συνολικά τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο δημόσιο σχολείο.

Από την άλλη, θα καταργηθούν εκατοντάδες οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών, με ότι συνέπειες αυτό έχει στη σημερινή μνημονιακή εποχή για τις εργασιακές συνθήκες και τη μόνιμη εργασία. Ουσιαστικά οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών απειλούνται με εργασιακή περιπλάνηση σε όλη την χώρα, υποχρεωτική μετακίνηση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με το φάντασμα της απόλυσης να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους.

Αυτή η απόφαση αφορά όλο τον κλάδο των εκπαιδευτικών και όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς ξένων γλωσσών. Η συρρίκνωση του κλάδου δεν πρέπει να περάσει. Το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να διασπάσει τον κλάδο, να τον τεμαχίσει για να περάσει  ευκολότερα αυτή την πολιτική του. Η ενότητά και η αντίθεσή μας σε κάθε μέτρο που διαλύει τις εργασιακές μας  σχέσεις, αλλά τελικά και το δημόσιο σχολείο, πρέπει να είναι ο οδηγός στη δράση μας το επόμενο διάστημα. Απαιτείται άμεσα οι ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις με συγκεκριμένα μέτρα αντίστασης σε αυτήν την απόφαση.

Αποδεικνύεται, και με αυτή την απόφαση, πόσο αξία έχουν οι διακηρύξεις του Υπουργείου Παιδείας  του τύπου «πρώτα ο μαθητής» ή της «πολυγλωσσίας», αλλά και της «στήριξης των εκπαιδευτικών».

Απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στην άμεση ανάκληση αυτής της απαράδεκτης και αντιπαιδαγωγικής απόφασης.

            Καλούμε όλους τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας να συμβάλουν με τη δράση τους στην ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης.

Αθήνα, 5/6/11


Πλαίσιο της Κίνησης Καθηγητών Πρέβεζας για τις εκλογές στην Ε.Λ.Μ.Ε. Πρέβεζας

Μπροστά σε νέες προκλήσεις,

αφού, υπό την εξουσία του Δ.Ν.Τ., της «τρόικας» – της «αγοράς» και του «μεγάλου κεφαλαίου», δηλαδή – και των «υπάκουων» κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., οι εργαζόμενοι και η κοινωνία ασφυκτιούν κάτω από

  • συνθλιπτική μείωση μισθών, για «λόγους εθνικής ανάγκης», ενώ, την ίδια στιγμή, μειώνεται η φορολογία και χαρίζονται τα χρέη σε επιχειρήσεις των ίδιων κεφαλαιούχων που, για ν’ αυξήσουν (όχι να «σώσουν») τα κέρδη τους εκβίασαν με μετανάστευση των επιχειρήσε­ών τους εκεί που η εργασία είναι ακόμα πιο απαξιωμένη,
  • αύξηση του «δημόσιου χρέους», με ταυτόχρονες αγορές όπλων, αλλά και χάρισμα χρημά­των στις ιδιωτικές (εν συνόλω, τελικά) τράπεζες – ποσά που, αναίσχυντα, προστίθενται σε όσα καλούνται ν’ αποπληρώσουν οι εργαζόμενοι, χωρίς ν’ αποδίδονται ως κοινωνική αρωγή για την πρόνοια, την παιδεία, την ανάπτυξη και την έρευνα, σαν να είναι οι τράπεζες το «κοινωνικό υποκείμενο», σα να χρωστά το κράτος αυτές – κι όχι τους πολίτες – να σώσει,
  • πιέσεις για απεμπόληση εργασιακών δικαιωμάτων και ελαστικοποίηση της εργασίας, όταν η εφαρμογή αυτών των «μέτρων» στη χώρα-πρότυπο των «απολογητών» του τουρμπο-καπιταλισμού έως πέρυσι, την Ιρλανδία, μόνο σε κατάρρευση οδήγησε,
  • εκβιασμούς για απολύσεις, κυρίως στο δημόσιο, με επίκληση, π.χ., απροκάλυπτα ψευδών καταγραφών για «πλεονάζοντες καθηγητές» – σε σύγκριση, συχνά, με τους Φιλανδούς συναδέλφους… μόνο που αυτοί… είναι (σύμφωνα με το Σωματείο Εκπαιδευτικών της Φιλαν­δίας OAJ: Opetusalan Ammattijärjestö) περισσότεροι, αφού αντιστοιχούν 59,27 κάτοικοι σε έναν εκπαιδευτικό στην Ελλάδα, έναντι 53,25 κατοίκων ανά εκπαιδευτικό στη Φιλανδία, που δεν έχει, βέβαια, νησιά (!),
  • απειλές για κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος, και, συνεπώς, εκκλήσεις για «στήριξή του με μείωση των παροχών προς τους ασφαλισμένους», όταν οι εργαζόμενοι/ασφαλισμένοι ΕΧΟΥΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ, ενώ το κράτος (και οι εργοδότες, γενικότερα) όχι μόνο ΧΡΩΣΤΟΥΝ, αλλά, ΕΧΟΝΤΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ, ευθύνονται για τα ελλείμματα (!)
  • σχεδιασμούς – ειδικά για τα εκπαιδευτικά ζητήματα – για ενσωμάτωση της εκπαίδευσης στην «αγορά» – απόδοσης, δηλαδή, του δη­μόσιου αγαθού στα νύχια των «λίγων» και του κεφαλαίου, μείωσης της δυνατότητας πρόσβασης στην παιδεία και την εκπαίδευση και απαξίωσης της κοινωνικής λειτουργίας και της προσφοράς υπέρ της «επιχειρηματικότητας» και του «κέρδους»,

οι εκπαιδευτικοί καλούμαστε – και μέσα από τα συνδικάτα και τις ενώσεις μας – να

  • παλέψουμε για τον έλεγχο και την αναβάθμιση της εργασίας μας, προτείνοντας κι επιβάλλοντας, όχι υπομένοντας,
  • ισχυροποιήσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας – μόνιμοι, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι, όλοι μαζί! – και με τους άλλους εργαζόμενους, αφού τούτη η μάχη ενάντια στη λαίλαπα της «αγοράς» και του «τουρμπο-καπιταλισμού» είναι μάχη όλου του κόσμου της εργασίας,
  • αναλάβουμε τις ευθύνες μας, η καθεμιά κι ο καθένας, για την ενημέρωσή μας και – κυρίως – για τον συνεχή έλεγχο των εκπρο­σώπων και της διοίκησης, για το ίδιο το συνδικάτο μας, που πρέπει να σταθεί στο ύψος των αναγκών και της ιστορικής στιγμής,
  • αποκαλύψουμε την ανεπάρκεια και αναποτελεσματικότητα των προτάσεων που «εκτοξεύονται» από «υπουργικά γραφεία» και «μέσα ενημέρωσης» – από τα ίδια «γραφεία» που διαβεβαίωναν συνεχώς ότι «συνεδριάζουν κάθε Τετάρτη για να είναι όλα έτοιμα το ’10 – ‘11» και, πάλι (!!!;;;;), τρέχουν να καλύψουν κενά σε βιβλία κι εκπαιδευτικούς, προχωρούν σε αθρόες «αλλαγές της τελευταίας στιγμής», σωρηδόν αποσπάσεις με «θολά» πάντα κριτήρια, από τα ίδια «Μ.Μ.Ε.» που ψευδολόγησαν για τους «υπερβολικά πολλούς και άχρηστους» δημοσίους υπαλλήλους – και
  • ενημερώσουμε την κοινότητά μας και την ελληνική κοινωνία για όσα ψευδεπίγραφα «υπόσχονται», αλλά, στην πραγματικότητα, επιβουλεύονται οι κυβερνώντες!

Γι αυτό, σ’ αυτές τις εκλογές για το Δ.Σ. της Ε.Λ.Μ.Ε. Ν. Πρέβεζας, σας καλούμε, συναδέλφισ­σες/οι, να δυναμώσετε τη συμμετοχή σας ψηφίζοντας την ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΠΡΕΒΕΖΑΣ, την Αριστερή Ενωτική Κίνηση στην ΕΛΜΕ Πρέβεζας, και να απαιτήσετε

  • συνεχή επαφή και ροή ενημέρωσης από τους εκπροσώπους σας, και περιοδικούς απολογισμούς δράσης σε ανοικτές συνελεύσεις,
  • θαρραλέες παρεμβάσεις – με περίσκεψη, έγνοια και γνώση, αλλά και με ανοικτές διαδικασίες και προτάσεις – σε ό,τι βαλτώνει το συνδικάτο, όπως η επαφή εκπροσώπων – διδασκόντων – σχολείων – τοπικών κοινωνιών,
  • ισχυροποίηση του ελέγχου των «διοικούντων» και πίεση για τη διαμόρφωση, επιτέλους, προτάσεων, τόσο για τις τοπικές υποθέσεις στη ΔΔΕ Πρέβεζας, όσο και – σε συνεργασία και με συναδέλφους άλλων Ε.Λ.Μ.Ε. και πανεπιστημιακούς – για τα ζητήματα της εκπαίδευσης και της κοινωνίας,
  • συνέπεια στη δράση στα πλαίσια της Ο.Λ.Μ.Ε. έργων και λόγων, όπως διαμορφώνονται από τις αποφάσεις των ανοικτών μας διαδικασιών!

Στους καιρούς τους δύσκολους δεσμευόμαστε και κρινό­μαστε για τους στόχους, τους αγώνες, τη συνέπεια λόγων κι έργων, αλλά και για την αποτελεσματικότητα στην κάθε ημέρα του εργαζόμενου, του συναδέλφου, του συμπολίτη!