Σχετικά με τις ανακοινώσεις του υπουργείου Παιδείας για το εκπαιδευτικό υλικό, των Θέμη Κοτσιφάκη και Ελένης Ζωγραφάκη

Δήλωση σχετικά με τις ανακοινώσεις του Υπουργείου Παιδείας για ένα “Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσεων & Πρωτοβουλιών για τη διασφάλιση του απαραίτητου εκπαιδευτικού υλικού στην έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς”

Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ακόμα και τώρα δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί το τραγικό πρόβλημα της έλλειψης βιβλίων και δεν αναλαμβάνει τις δικές της μεγάλες ευθύνες για την απαράδεκτη αυτή κατάσταση.

Επιχειρεί να  μετακυλίσει τις ευθύνες της στη σχολική κοινότητα σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές.

Σε περιόδους οικονομικών περικοπών σε όλους τους τομείς του Δημοσίου, το Υπουργείο  Παιδείας στην προσπάθειά του να υλοποιήσει τις επιταγές για κατάργηση και συγχώνευση οργανισμών και φορέων, εκτοξεύει στα ύψη το συνολικό κόστος της υποχρέωσης διανομής βιβλίων (προσθένοντας ένα επιπλέον κόστος για τις φωτοτυπίες και  τα dvd).

Από την άλλη, επιχειρείται από το Υπουργείο Παιδείας με διάφορους τρόπους η μεταφορά του  κόστους στους γονείς,  με την επίκληση ανάπτυξης “εθελοντικών προτοβουλιών” και εκδήλωσης “αλληλεγγύης”.

Η επιχειρούμενη μετατροπή των σχολείων σε φωτοτυπικά κέντρα δείχνει την αδιαφορία του υπουργείου για την εκπαιδευτική διαδικασία, που είναι και η ουσία του σχολείου, και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν.

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας θα πρέπει να φροντίσει άμεσα να τυπωθούν τα βιβλία και να σταλούν στα σχολεία το συντομότερο.

Αλλιώς να παραιτηθεί!

Κοτσιφάκης Θέμης, Γ.Γρ. του ΔΣ της ΟΛΜΕ
Ζωγραφάκη Ελένη, Οργ.Γρ. του ΔΣ της ΟΛΜΕ


Κι άλλη μείωση για την Παιδεία – Αναθεώρηση Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθησης (ΕΠΕΔΒΜ) του ΕΣΠΑ, του Θέμη Κοτσιφάκη

Αθήνα, 9/8/2011

ΠΡΟΣ:

τον Γεν. Γραμματέα του Υπ. Παιδείας, κ. Β. Κουλαϊδή

την Ειδ. Γραμματέα του ΕΣΠΑ, κ. Ιφ. Ορφανού

 ΘΕΜΑ: Αναθεώρηση Επιχειρησιακού Προγράμματος Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθησης (ΕΠΕΔΒΜ) του ΕΣΠΑ

Κύριε Γεν. Γραμματέα,

Κυρία Ειδ. Γραμματέα,

Θεωρούμε απαράδεκτο μέσα σε προθεσμία λίγων ημερών και μέσα στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών (29 Ιουλίου) να ζητείται από τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης και τους φορείς που εκπροσωπούν να συζητήσουν και να εκφράσουν άποψη για το σχέδιο αναθεώρησης του Προγράμματος.

Σε κάθε περίπτωση η ΟΛΜΕ διατηρεί τη σοβαρή διαφωνία της για το σύνολο των στόχων του προγράμματος όπως αυτή έχει εκφραστεί επανειλημμένα προφορικά και γραπτά.

Το αίτημά μας για τη συνολική αναδιάρθρωση του Προγράμματος αυτού και τη διάθεση όλων αυτών των κονδυλίων για τις πραγματικές ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης και μόνο (ούτε ένα ευρώ για διαφήμιση, γκάλοπ, επαναλαμβανόμενες αποτυπώσεις και αξιολογήσεις χωρίς νόημα, ταξίδια στελεχών κ.λπ.) παραμένει ισχυρή και δεν ικανοποιείται ούτε με την αναθεώρηση αυτή.

Τέλος, να σημειώσουμε την έντονη διαφωνία μας για την συνολική μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση που προβλεπόταν από το πρόγραμμα από 2,058 δισ. € σε 1,694 δισ. € (μείωση κατά 18% περίπου), με πρόσχημα την αναδιάταξη των ποσοστών ευρωπαϊκής και εθνικής συμμετοχής (από 68% – 32% σε 85% – 15% αντίστοιχα) η οποία μάλιστα παρουσιάστηκε και ως μεγάλη επιτυχία από την κυβέρνηση. Αυτό όμως στην πράξη σημαίνει περαιτέρω μείωση των κρατικών δαπανών για την παιδεία από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του προϋπολογισμού.

Ο Γεν. Γραμματέας της ΟΛΜΕ και

Εκπρ/πος στην Επιτροπή Παρακολούθησης ΕΠΕΔΒΜ

Θεμιστοκλής Κοτσιφάκης


Δελτίο Τύπου της Κίνησης Καθηγητών Πρέβεζας – Αριστερής Ενωτικής Κίνησης στην ΕΛΜΕ Πρέβεζας: «τρεις επισημάνσεις για την ανύπαρκτη σοβαρότητα του Υπουργείου Παιδείας»

Tο σχολικό έτος 2010-11 έκλεισε στις 30-6-2011. Μετά από τη λαίλαπα του Πάσχα, που έφερε συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, μαθητές και εκπαιδευτικοί έφυγαν από τα σχολεία γνωρίζοντας, (λίγο-πολύ και μετά από την μη ανταπόκριση του ΥΠΔΒΜΘ στα αιτήματα και τους αγώνες μαθητών, καθηγητών και τοπικών κοινωνιών και φορέων) σε ποιο σχολείο θα είναι ο καθένας τη νέα σχολική χρονιά. Δύο «εκκρεμότητες» υπήρχαν για το υπουργείο μέσα στη περίοδο των διακοπών, η κρίση και η τοποθέτηση διευθυντών στα σχολεία (όπως αυτά είχαν διαμορφωθεί μετά τις συγχωνεύσεις, καταργήσεις και ιδρύσεις νέων) για την επόμενη τετραετία, καθώς και σχολικών συμβούλων, ζητήματα, όμως, που ρύθμιζε ο ν. 3848/2010 που είχε ψηφίσει η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Έλα, όμως που την ηγετική ομάδα του υπουργείου παιδείας – θες «ότι τό ΄χει η κούτρα τους να κατεβάζει ψείρες», θες κάποια ζητήματα τά ΄βαλε κάτω και δεν της έβγαιναν όπως τη βόλευε, θες επειδή προγραμματισμός, όραμα κι ευθύνη λείπουν – την έπιασε οίστρος τροποποιήσεων, εγκυκλίων, αναθεωρήσεων, τροπολογιών, διευκρινήσεων, και όλα αυτά ενώ οι διαδικασίες για «επιλογή» διευθυντών και σχολικών συμβούλων βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη.

Στις 17/07/2011 (ΦΕΚ: 1575/ΤΒ’/27-6-2011) ανακοινώνεται ο τελικός πίνακας των συγχωνευθέντων  σχολικών μονάδων της Ελληνικής Επικράτειας, ο οποίος  τροποποιεί τον πίνακα που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 440/18-03-2011. Επίσης, στο ίδιο ΦΕΚ, το υπουργείο ανακοινώνει πίνακα με θέμα «Κατάργηση σχολικών μονάδων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης». Οι αποφάσεις αυτές εν μέσω καλοκαιρινών διακοπών διαμορφώνουν – εκ νέου – κλίμα αναστάτωσης σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα:

  • Στο νομό Πρέβεζας το 10 και 20 Γυμνάσιο Φιλιππιάδας καθώς και το 20 και 30 Γυμνάσιο Πρέβεζας ξε-συγχωνεύονται. Εμείς ως παράταξη επιχαίρουμε για την ακύρωση των κατάφωρα αντι-παιδαγωγικών αποφάσεων του ΥΠΔΒΜΘ και συγχαίρουμε τους μαθητές όλων των σχολείων που, αρχικά, συγχωνεύτηκαν – καταργήθηκαν για τον αγώνα τους και τους καθηγητές που κινητοποιήθηκαν δυναμικά (όπως, π.χ., αυτοί των 2ου και 3ου Γυμνασίων της Πρέβεζας), καθώς και τις τοπικές κοινωνίες και τους φορείς που συμπαραστάθηκαν, για τούτη την επιτυχία!
  • Το Γυμνάσιο Μεσοποτάμου, παρά τον μακρύ αγώνα μαθητών, καθηγητών και φορέων, συγχωνεύεται «οριστικά» με το Γυμνάσιο Καναλακίου.
  • Τα δε Γυμνάσια Παναγιάς και Γοργομύλου, με τις Λυκειακές τους τάξεις, από συγχωνευμένα με το 10 Γυμνάσιο Φιλιππιάδας καταργούνται!

Εν τω μεταξύ, στις ημερομηνίες αυτές τα περισσότερα υπηρεσιακά συμβούλια (ΠΥΣΔΕ) της χώρας έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τις διαδικασίες επιλογής διευθυντών σχολικών μονάδων, με βάση τον πίνακα των αρχικώς συγχωνευμένων σχολείων και είναι έτοιμα να τους ανακοινώσουν. Ας σημειωθεί ότι πάνω από έξι διευκρινιστικές εγκύκλιοι εστάλησαν από το Υπουργείο Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μεσούσης της διαδικασίας μοριοδότησης–συνέντευξης-υποβολής αιτήσεων για την μοριοδότηση-επιλογή υποψηφίων διευθυντών των σχολικών μονάδων.

Το ρεσιτάλ επιπολαιότητας και παλινωδιών κλείνει, προς το παρόν, με μια εγκύκλιο του υπουργείου που καταστρατηγεί τον νόμο που το ίδιο ψήφισε (Ν. 3848/2010), αναφορικά με τις επιλογές των στελεχών εκπαίδευσης (Σχολικοί σύμβουλοι και Δ/ντες Σχολικών Μονάδων). Η νομοθεσία προτάσσει την επιλογή των σχολικών συμβούλων και έπεται η επιλογή των διευθυντών σχολικών μονάδων. Το υπουργείο με εγκύκλιο του γ.γ. Β. Κουλαϊδή αντιστρέφει τη διαδικασία αυτή, δηλαδή παράνομα καταργεί το νόμο που το ίδιο ψήφισε προ έτους. Αποφασίζει δε και διατάσει. «Σύμφωνα με νομοθετική ρύθμιση που προωθείται, όσοι εκπαιδευτικοί με δήλωση τους θα τοποθετηθούν σε θέσεις διευθυντών σχολικών μονάδων θα πρέπει να παραμείνουν στις θέσεις αυτές για ολοκλήρωση της θητείας τους και θα αποκλείονται από τις διαδικασίες επιλογής σχολικών συμβούλων. Οι υπηρετούντες σχολικοί σύμβουλοι οι οποίοι επιθυμούν να επιλεγούν διευθυντές σχολικών μονάδων με την επικύρωση του πίνακα από τον περιφερειακό δ/ντή θα πρέπει, εντός πέντε ημερών, να υποβάλλουν αίτηση απαλλαγής από τη θέση σχολικού συμβούλου….» (80663/Δ2/18-07-2011).

Με δεδομένη, λοιπόν, την «πρόθεση αξιολόγησης» που μετ’ επιτάσεως σείει απειλητικά πάνω από τα κεφάλια των εκπαιδευτικών το Υ.Π.Δ.Β.Μ. & Θ., ας αξιολογήσουμε, βλέποντας και καταγράφοντας τί κόστισαν πρακτικά και τί θα κοστίσουν όλες αυτές οι απορρυθμίσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ελένη Ζωγραφάκη και Θέμης Κοτσιφάκης,
μέλη του Δ.Σ.  της ΟΛΜΕ,
από τις Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις

Το μνημόνιο στην παιδεία ξαναχτύπησε. Η πολιτική των πάσει θυσία περικοπών για να ικανοποιηθούν οι δανειστές της χώρας συνεχίζεται και στη δημόσια εκπαίδευση. Έτσι μετά τη δραματική μείωση των δαπανών για την παιδεία, την κατάργηση-συγχώνευση χιλιάδων σχολείων, την κατάργηση της πρόσθετης διδακτικής στήριξης και της ενισχυτικής διδασκαλίας, το κλείσιμο των αθλητικών σχολείων, την τραγική μείωση των κονδυλίων στις σχολικές επιτροπές, την πρόσφατη απόφαση για το κλείσιμο ολοήμερων δημοτικών σχολείων, το Υπουργείο Παιδείας με πρόσφατη καιαιφνιδιαστική απόφαση (Αρ. Πρ. 62780/Γ2/02-06-2011) που υπογράφει η Υφυπουργός Παιδείας κα Ε. Χριστοφιλοπούλου, υποβαθμίζει περαιτέρω την διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο Γυμνάσιο. Έχει προηγηθεί ανάλογη υποβάθμισή τους σε Δημοτικό και Λύκειο.

Συγκεκριμένα, με την αντιπαιδαγωγική αυτή απόφαση, η δεύτερη ξένη γλώσσα δεν αποτελεί πια επιλογή των μαθητών, αφού δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να τις διδάσκονται σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες, αλλά με βάση την οργανική θέση των εκπαιδευτικών στο συγκεκριμένο σχολείο. Έτσι αφαιρείται ένα ουσιαστικό κίνητρο από τους μαθητές και τις μαθήτριες να διδάσκονται τη ξένη γλώσσα που επιθυμούν.

Οι λύσεις που δίνει η απόφαση της Υφυπουργού για τους μαθητές που ήδη διδάσκονταν κάποια γλώσσα που καταργείται στο σχολείο τους, να μετακινούνται σε άλλα σχολεία για τη διδάσκονται ή να απαλλάσσονται από το μάθημα, είναι απαράδεκτες και αντιπαιδαγωγικές.

Η εφαρμογή αυτής της απόφασης θα οδηγήσει τους μαθητές σε εξεύρεση ιδιωτικών λύσεων, θα υπονομεύσει τη χορήγηση του πιστοποιητικού επάρκειας στις ξένες γλώσσες από το δημόσιο σχολείο, πριν αυτό καλά-καλά θεσμοθετηθεί, και θα οδηγήσει στη δημιουργία μεγαλύτερων τμημάτων και διαφορετικού επιπέδου γνώσεων στις γλώσσες που θα διδάσκονται. Να σημειώσουμε πως ο Περιφερειακός Διευθυντής εκπαίδευσης θα αποφασίζει για το ποιες γλώσσες θα διδάσκονται στα σχολεία! Ουσιαστικά θα υπονομεύσει συνολικά τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο δημόσιο σχολείο.

Από την άλλη, θα καταργηθούν εκατοντάδες οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών, με ότι συνέπειες αυτό έχει στη σημερινή μνημονιακή εποχή για τις εργασιακές συνθήκες και τη μόνιμη εργασία. Ουσιαστικά οι εκπαιδευτικοί ξένων γλωσσών απειλούνται με εργασιακή περιπλάνηση σε όλη την χώρα, υποχρεωτική μετακίνηση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, με το φάντασμα της απόλυσης να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους.

Αυτή η απόφαση αφορά όλο τον κλάδο των εκπαιδευτικών και όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς ξένων γλωσσών. Η συρρίκνωση του κλάδου δεν πρέπει να περάσει. Το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να διασπάσει τον κλάδο, να τον τεμαχίσει για να περάσει  ευκολότερα αυτή την πολιτική του. Η ενότητά και η αντίθεσή μας σε κάθε μέτρο που διαλύει τις εργασιακές μας  σχέσεις, αλλά τελικά και το δημόσιο σχολείο, πρέπει να είναι ο οδηγός στη δράση μας το επόμενο διάστημα. Απαιτείται άμεσα οι ΕΛΜΕ και η ΟΛΜΕ να πάρουν αποφάσεις με συγκεκριμένα μέτρα αντίστασης σε αυτήν την απόφαση.

Αποδεικνύεται, και με αυτή την απόφαση, πόσο αξία έχουν οι διακηρύξεις του Υπουργείου Παιδείας  του τύπου «πρώτα ο μαθητής» ή της «πολυγλωσσίας», αλλά και της «στήριξης των εκπαιδευτικών».

Απαιτούμε από το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στην άμεση ανάκληση αυτής της απαράδεκτης και αντιπαιδαγωγικής απόφασης.

            Καλούμε όλους τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας να συμβάλουν με τη δράση τους στην ανάκληση της Υπουργικής Απόφασης.

Αθήνα, 5/6/11


Κοινή ανακοίνωση διαμαρτυρίας συλλόγων διδασκόντων ξένων γλωσσών (Γαλλικών & Γερμανικών) στη Δ.Ε.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΣΚΓ ΠΕ)
info@apf.gr   www.apf.gr
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ & ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ (ΣΚΓΓΦ ΠΠ)
aplf@otenet.gr   www.aplf.gr
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ (ΠΑΣΥΚΑΓΑ)
apelf@hotmail.com   www.pasykaga.gr
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΠΕΚΑΓΕΠΕ)
info@deutsch.gr   www.deutsch.gr
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ | ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΠΕΚΑΓΕΠΕ ΒΕ)
thessaloniki@deutsch.gr   www.deutsch.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνάδελφοι,

Μετά τη συνάντηση με το Γενικό Γραμματέα του ΥΠΔΜΘ κ. Κουλαϊδή στο πλαίσιο της κινητοποίησή μας για την έξωση της Γαλλικής και Γερμανικής γλώσσας από το «Νέο Λύκειο» σας ενημερώνουμε για τα εξής:

Το ΥΠΔBΜΘ δια στόματος του Γενικού του Γραμματέα διεμήνυσε στα ΔΣ των Επιστημονικών Συλλογικών φορέων Γερμανικής και Γαλλικής γλώσσας, ότι καταργείται ουσιαστικά  η διδασκαλία των ξένων γλωσσών στο Νέο Λύκειο, σε μια προσπάθεια να ελαφρύνει το πρόγραμμα από περιττά μαθήματα όπως  ανέφερε. Πρόκειται μάλιστα για επιθυμία  γονέων και μαθητών οι οποίοι συνέβαλαν στη διαμόρφωση του Νέου Λυκείου!!!!!! Στην επισήμανσή μας ότι όλες οι έγκυρες έρευνες αποδεικνύουν ότι η γλωσσομάθεια είναι προτεραιότητα για τους μαθητές – μαθήτριες  και τις οικογένειές τους και ότι με αυτήν την απόφαση επιβαρύνονται  οικονομικά σε περίοδο κρίσης δεν είχε καμία απάντηση να μας δώσει.

Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν ελήφθησαν υπόψη σε αυτόν το σχεδιασμό  οι επίσημες, επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις των Συλλόγων μας.

Με αλαζονεία μας  ανακοίνωσε ότι από 1ης Σεπτεμβρίου καθίστανται ανενεργοί οι υπηρετούντες ΠΕ05 και ΠΕ07 στα Λύκεια της χώρας. Μας διαβεβαίωσε επίσης ότι θα εφαρμοστεί σε όλο το εύρος του ο νόμος 3848 προκειμένου να μην πλεονάζει ούτε ένας συνάδελφος ΠΕ05 και ΠΕ07. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ο συγκεκριμένος νόμος υποχρεώνει τους πλεονάζοντες συναδέλφους σε μετακίνηση σε όμορους νομούς ακόμα και εκτός περιφέρειας.

Μέσα σ’ ένα πλαίσιο ασαφές και απροσδιόριστο (δεν έχει καταρτιστεί ακόμη το ωρολόγιο και αναλυτικό πρόγραμμα του Γυμνασίου), δεν έδωσε καμία απάντηση παρά μόνο για να μας διαβεβαιώσει ότι οι πλεονάζοντες συνάδελφοι θα μετακινηθούν υποχρεωτικά στα Γυμνάσια και τα Δημοτικά. Φρονεί δε το Υπουργείο, ότι μέχρι τη Γ΄ Γυμνασίου, οι μαθητές θα έχουν πιστοποιηθεί με το επίπεδο Β1 χωρίς όμως να μας απαντήσει με ποιες συγκεκριμένες ενέργειες και προτάσεις θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος.

Η συμπεριφορά του Γ. Γραμματέα, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, υπήρξε άκαμπτη, αμετακίνητη, ανένδοτη και αμετάπειστη. Εκπροσωπούμε 5000 περίπου καθηγητές και καθηγήτριες, οι οποίοι μορφώνουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες του Ελληνικού σχολείου, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας οφείλει να μας δεχθεί και να δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό στις θέσεις μας και τις τεκμηριωμένες επιστημονικά, εκπαιδευτικά, οικονομικά  και κοινωνικά  προτάσεις μας.


ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ (Αγωνιστική Συνεργασία Καθηγητών | Εργατική Αριστερά Εκπαιδευτικών | Κίνηση Εκπαιδευτικών «Δ. ΓΛΗΝΟΣ» | Τοπικά Ενωτικά Σχήματα | Ανένταχτοι Αριστεροί Καθηγητές): ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ 15ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Μάης 2011

Αγαπητές/αγαπητοί συνάδελφοι,

 

καμία άλλη περίοδος της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου μας δε σημαδεύτηκε από μια τόσο σκληρή και ανάλγητη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων όσο η τελευταία διετία.

Σε καμία άλλη περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας δεν αμφισβητήθηκε και δεν υπονομεύτηκε τόσο ωμά και απροσχημάτιστα η εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό.

Και αυτή τη διπλή επίθεση, στο εκπαιδευτικό μας έργο και στα εργασιακά μας δικαιώματα,  τη βιώνουμε με τον πιο επώδυνο τρόπο εμείς οι εκπαιδευτικοί.

  Σε μια τόσο αρνητική συγκυρία, στη σκιά της καταστροφικής πολιτικής της Τρόικας και του Μνημονίου, που ακολουθεί πιστά η κυβέρνηση, καλούμαστε να εκλέξουμε τους αντιπροσώπους μας για το 15ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει τη στήριξη των συμφερόντων του κεφαλαίου και λειτουργεί ως διεκπεραιωτής των κατευθύνσεων των νεοφιλελεύθερων καπιταλιστικών μηχανισμών. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί, αλλά και αυτά που προωθούνται αυτή την περίοδο με πρόσχημα την κρίση, αλλάζουν δραματικά τη θέση των εργαζομένων, διευρύνουν τις οικονομικές ανισότητες στη χώρα μας και καταργούν ιστορικές κατακτήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και βασικά δικαιώματα, όπως η δημόσια κοινωνική ασφάλιση, οι εργασιακές σχέσεις, τα συλλογικά δικαιώματα. Οι πολιτικές που ακολουθούνται έχουν δραματικές επιπτώσεις στους εργαζόμενους και οδηγούν την οικονομία σε αδιέξοδο και την κοινωνία σε διάλυση.

Το Σύμφωνο για το Ευρώ σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εκδηλωθεί μεταπολεμικά ενάντια στους εργαζόμενους της χώρας μας. Η κυβέρνηση της χώρας μας συνυπογράφοντας αυτό το Σύμφωνο μας οδηγεί από τη λιτότητα του Μνημονίου σε ένα φαύλο κύκλο οικονομικής δυσπραγίας.

Οι εργαζόμενοι της χώρας μας, όπως και άλλων χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης, οδηγούνται δέσμιοι, με πρόσχημα τη μείωση του δημοσίου χρέους και των ελλειμμάτων που το ίδιο το Κεφάλαιο δημιούργησε, σε μια βίαιη φτωχοποίηση, όπου θα κυριαρχούν οι μισθοί εξαθλίωσης, η συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η ανατροπή των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κ.λπ.) και τα υψηλότατα ποσοστά ανεργίας.

Η κυβέρνηση:

  • Κατεδαφίζει και εκποιεί ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία. Συρρικνώνει τις δημόσιες δαπάνες για παιδεία, υγεία, πρόνοια και εμπορευματοποιεί τις υπηρεσίες τους, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες. Αυξάνει τα τιμολόγια των ιδιωτικοποιημένων ή των προς ιδιωτικοποίηση πρώην δημόσιων επιχειρήσεων προσθέτοντας νέα βάρη στα λαϊκά στρώματα.
  • Αφήνει ασύδοτους τους εργοδότες με πρόσχημα την οικονομική κρίση να κάνουν μαζικές απολύσεις και να παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία. Αυξάνει την ανεργία σε πρωτοφανή για τη χώρα μας επίπεδα βυθίζοντας ένα εκατομμύριο ανέργους και τις οικογένειές τους σε απόγνωση. Ανάμεσα σε αυτούς ένα μεγάλο μέρος είναι οι άνεργοι εκπαιδευτικοί, που βλέπουν την προοπτική της μόνιμης και σταθερής εργασίας ολοένα να απομακρύνεται.
  • Με τους νέους, έμμεσους κυρίως, φόρους φορτώνει τα λαϊκά στρώματα με νέα δυσβάσταχτα βάρη και μειώνει ακόμα περισσότερο το εισόδημα των εργαζομένων.
  • Καταργεί σχολικές μονάδες χωρίς να νοιάζεται για τις αρνητικές παιδαγωγικές και κοινωνικές επιπτώσεις της πρακτικής της.

Αυτή η πολιτική, πέρα από τις άλλες αρνητικές στοχεύσεις της, αποσκοπεί και στην περιθωριοποίηση και διάλυση του συνδικαλιστικού κινήματος, καθώς επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να το καταστήσει στη συνείδηση των εργαζομένων ανίκανο να υπερασπίσει θεμελιώδη δικαιώματά τους.

Υπάρχει προοπτική

Ο αγώνας για την απόκρουση αυτής της πολιτικής πρέπει να στοχεύει ταυτόχρονα στην επαναφορά και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων που καταργήθηκαν. Το επόμενο διάστημα είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Η συνέχιση των αντιλαϊκών πολιτικών του Μνημονίου και η λήψη νέων μέτρων με πρόσχημα την αναθεώρηση του ελλείμματος θα έχουν δραματικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Η Δημόσια Εκπαίδευση, τα κοινωνικά αγαθά και τα δικαιώματά μας θα ξαναβρεθούν στο στόχαστρο.

Κεντρικός άξονας της πάλης του συνδικαλιστικού μας κινήματος για το επόμενο διάστημα παραμένει η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής και η ακύρωση του Μνημονίου.

Πιο συγκεκριμένα, πρέπει να επιμείνουμε στα παρακάτω:

  • Προβολή μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης για την αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος των εργαζομένων και ολόκληρης της κοινωνίας.
  • Διασφάλιση και αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση, που διευρύνονται συνεχώς, πρέπει να καταργηθούν.
  • Στήριξη του εισοδήματός μας και επιπλέον αυξήσεις για τη βελτίωση μισθών και συντάξεων. Όχι στο νέο μισθολόγιο των περαιτέρω περικοπών.
  • Επαναφορά, κατοχύρωση και διεύρυνση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
  • Όχι στο πάγωμα των προσλήψεων, κατάργηση των μνημονιακών ρυθμίσεων που περιορίζουν τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στη δημόσια εκπαίδευση και γενικότερα στο Δημόσιο. Άμεση κάλυψη όλων των κενών στην εκπαίδευση.
  • Συγκρότηση και ανάπτυξη δικτύων αλληλεγγύης για τη στήριξη των συναδέλφων, των μαθητών μας και των οικογενειών τους που χειμάζονται από την οικονομική κρίση.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ

Η εκπαιδευτική πολιτική στη χώρα μας κινείται στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Στρατηγική επιλογή είναι η εκπαίδευση να αντιστοιχηθεί με τις ανάγκες της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του διεθνούς κεφαλαίου, με επιχειρηματικά κριτήρια. Από αυτό απορρέουν οι τάσεις εμπορευματοποίησης, η προτεραιότητα στην κατάρτιση έναντι της μόρφωσης, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η προώθηση της αξιολόγησης-χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, η ενίσχυση με νέες διαστάσεις των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η μετατροπή της εκπαίδευσης από δημόσιο κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους σε εμπόρευμα είναι βασική απόρροια αυτής της πολιτικής. Προωθείται η ιδιωτικοποίηση σε όλο το εκπαιδευτικό φάσμα και η δραστική μείωση των δημόσιων επενδύσεων, με παράλληλη εισβολή των επιχειρήσεων και ιδιοποίηση των πιο κερδοφόρων τομέων της εκπαίδευσης.

Σύμφυτη με αυτή την εκπαιδευτική πολιτική είναι η επιδίωξη για την αναπαραγωγή και διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Τα παιδιά των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων προορίζονται για απασχολήσιμοι εργαζόμενοι χαμηλής ειδίκευσης, ευέλικτοι, με όρους που καθορίζει η «επιχειρηματικότητα». Από τη άλλη, επιδιώκεται η διασφάλιση της παραγωγής διευθυντικών στελεχών με υψηλή ειδίκευση, που θα εμφορούνται από τις «αξίες» του νεοφιλελευθερισμού.

Στον τομέα της γνώσης οι συνέπειες είναι καταλυτικές:

  • υποβάθμιση της γενικής/ανθρωπιστικής παιδείας, ιδίως στο επίπεδο του Λυκείου, που κατοχυρώνεται ως χώρος προθάλαμος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,
  • ενίσχυση της στροφής προς την απλή κατάρτιση και τις πιστοποιημένες δεξιότητες σε ένα χαώδες σύμπαν αποσπασματικών πληροφοριών, που αδυνατούν να συγκροτηθούν σε συμπαγές και κριτικό εργαλείο κατανόησης του εαυτού, της κοινωνίας και του κόσμου,
  • υπαγωγή της επιστήμης, της έρευνας και της τεχνικής στις επιδιώξεις των αγορών και στην ανάγκη ανταγωνισμού και κερδοφορίας του κεφαλαίου με νέους όρους.

Στον ιδεολογικό τομέα το σχολείο επιδιώκει να ενσταλάξει στα νέα μέλη της κοινωνίας τις «αξίες» της ανταγωνιστικότητας, του καταναλωτισμού, της ατομικής ελευθερίας και ανέλιξης.

Τίποτε από αυτά δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την εξασφάλιση πειθαρχημένων και χειραγωγούμενων εκπαιδευτικών. Η αξιολόγηση-χειραγώγηση των εκπαιδευτικών είναι το απαραίτητο εργαλείο για την πλήρη υπαλληλοποίησή τους. Αυτή η στόχευση προωθείται με τις ρυθμίσεις για τη διοικητική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Η περιφέρεια καθίσταται, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, ιμάντας μεταβίβασης των κεντρικών εντολών, η σχολική μονάδα προσδένεται πιο ασφυκτικά στον κεντρικό έλεγχο, ο διευθυντής-«μάνατζερ» του σχολείου καθίσταται τοποτηρητής της εκπαιδευτικής ιεραρχίας, ενώ ο σύλλογος διδασκόντων περιορίζεται σε εκτελεστικό όργανο των άνωθεν εντολών και στην υποβολή «προτάσεων» στους ιεραρχικά ανώτερους.

Η επιδείνωση όλου του φάσματος των εργασιακών σχέσεων, το ασφαλιστικό, η μισθολογική υποβάθμιση και ιδιαίτερα η ελαστικοποίηση  με την επέκταση του θεσμού της ωρομισθίας, τους αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου και τους αναπληρωτές ΕΣΠΑ επιστρατεύονται για να καταστήσουν τους εκπαιδευτικούς ένα φτηνό, εκμεταλλεύσιμο και ιδεολογικά υποταγμένο εργατικό δυναμικό.

«Νέο Σχολείο», όπως «Νεοφιλελευθερισμός»

Με μια ρητορική ανέξοδων υποσχέσεων και «φιλικών προς τον χρήστη» δεσμεύσεων  δημοσιοποιήθηκαν από τον προηγούμενο χρόνο οι πρώτες εξαγγελίες για το «νέο σχολείο». Ένα σχολείο εναρμονισμένο, όπως άλλωστε δηλώνεται και επίσημα, με τους στρατηγικούς στόχους της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής πολιτικής που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι αλλαγές που προωθούνται τόσο στο περιεχόμενο σπουδών όσο και στη δομή και λειτουργία του «νέου σχολείου» στοχεύουν στην κατεύθυνση ενός φτηνού, ιδιωτικοποιημένου, πειθαρχημένου και προσαρμοσμένου στα κυρίαρχα συμφέροντα σχολείου, που θα παράγει  εργατικό δυναμικό με περιορισμένη γενική μόρφωση, εύκολα χειραγωγήσιμο και υποκείμενο στην κάθε είδους εκμετάλλευση.

Οι εξαγγελίες για το «νέο σχολείο» του ΠΑΣΟΚ αποτελούν στην ουσία συνέχεια και διέυρυνση των αντίστοιχων διακηρύξεων της Νέας Δημοκρατίας («Όλα είναι ..θέμα Παιδείας!» του Ευρ. Στυλιανίδη και «Ψηφιακή Τάξη» του Άρη Σπηλιωτόπουλου).

Είναι έκδηλη και στη χώρα μας η προσπάθεια ενοχοποίησης των εκπαιδευτικών και ιδίως του συνδικαλιστικού κινήματος για όλα τα αρνητικά που παρατηρούνται στην εκπαίδευση.

Η πρόσφατη, κατά παραγγελία του Υπ. Παιδείας, προκατασκευασμένη «έρευνα» δημοσκοπικής εταιρείας για το Λύκειο δείχνει ξεκάθαρα τους στόχους της κυβερνητικής πολιτικής. Με ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα η «έρευνα» βάζει στο στόμα των μαθητών και των γονέων τους  απόψεις όπως ότι «κύριοι υπεύθυνοι για τη χαμηλή ποιότητα διδασκαλίας είναι οι καθηγητές», ότι «οι καθηγητές ενδιαφέρονται μόνο για τα ιδιαίτερα μαθήματά τους» και ότι «‘δουλειά’ γίνεται μόνο στο φροντιστήριο».

Όσον αφορά την ΤΕΕ, η ηγεσία του Υπ. Παιδείας διακηρύσσει την «αναβάθμισή»  της με το Τεχνολογικό Λύκειο, αλλά ο σχεδιασμός της βασίζεται στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων. Δεν υπάρχει καμία δέσμευση για ενσωμάτωση σε αυτό όλων των μορφών κατάρτισης που λειτουργούν σε άλλα υπουργεία στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων της ΤΕΕ παραμένει μετέωρη, καθώς συνδέεται με το νόμο για τη διά βίου μάθηση, που ουσιαστικά προβλέπει την αποδόμηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχίων. Έντονη επιφύλαξη προκαλεί και η εξαγγελία  ότι «θα γίνει αξιολόγηση του κάθε ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ. χωριστά»! Αν αυτό συνδυαστεί με την πολιτική των συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων και την «ευελιξία» των ειδικοτήτων ως προς τις ανάγκες της αγοράς, γίνεται αντιληπτό το αντιεκπαιδευτικό αποτέλεσμα που θα παραγάγει αυτό το μείγμα πολιτικής.

Μια άλλη πρόταση

Για μας η παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό. Αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας να παρέχει δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ισότιμα σε όλους, με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Διεκδικούμε ενιαία 12χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και 2χρονη υποχρεωτική προσχολική που θα παρέχεται δωρεάν σε κάθε παιδί χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Απαιτούμε τη δημιουργία ενός πραγματικά Ενιαίου Λυκείου, που θα βασίζεται στο συνδυασμό της θεωρίας με την πράξη, θα ενοποιεί τη γενική με την επαγγελματική εκπαίδευση, και θα περιλαμβάνει τόσο θεωρητικά μαθήματα όσο και πρακτικές δραστηριότητες ως αναπόσπαστο στοιχείο της γενικής μόρφωσης.

Διεκδικούμε, επίσης, ένα Δημόσιο και δωρεάν σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης μετά την αποφοίτηση από το Ενιαίο Λύκειο για όσα επαγγέλματα δεν απαιτούν πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Η εκπαίδευση αυτή να εξασφαλίζει ένα στέρεο υπόβαθρο γενικών γνώσεων και να οδηγεί σε πτυχίο που θα συνοδεύεται με επαγγελματικά δικαιώματα.

Το σχολείο, κατά τη δική μας αντίληψη, είναι χώρος πολύπλευρης γνωστικής καλλιέργειας, κριτικής σκέψης και δημιουργικής αμφισβήτησης. Σκοποί του είναι ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών, η γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική τους ωρίμανση σε περιβάλλον ελευθερίας και συλλογικότητας, η τόνωση της αυτοεκτίμησης και της αλληλοεκτίμησης, η ενίσχυση της πρωτοβουλίας και της ικανότητας συνεργασίας. Παρέχει την αναγκαία για τον σύγχρονο πολίτη γενική παιδεία, που  εξασφαλίζει την κατανόηση των βασικών προβλημάτων της φύσης και της κοινωνίας, αλλά και βασικές γνώσεις στην τεχνολογία. Προάγει την αισθητική αγωγή, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, τη φυσική αγωγή και άθληση, την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την αγωγή υγείας, τις καλές τέχνες και τον πολιτισμό, την ανάπτυξη δημιουργικών δραστηριοτήτων. Σχολείο ανοιχτό στην κοινωνία, χωρίς να εξαρτάται από τις δυνάμεις που ελέγχουν την αγορά. Σχολείο που εξασφαλίζει στα παιδιά κρατική πιστοποίηση της γνώσης σε πληροφορική και ξένες γλώσσες.

Διεκδικούμε:

  • · Άμεση αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ -ή στο 15% των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού,
  • · ανώτατο όριο 20 μαθητών στο τμήμα και 10 μαθητών ανά καθηγητή στα εργαστήρια,
  • · στο μεταβατικό στάδιο προς το Ενιαίο Λύκειο, άμεση και ουσιαστική στήριξη της ΤΕΕ, με ίδρυση ενός λυκείου της ΤΕΕ που θα ενσωματώνει όλες τις δομές εντός και εκτός Υπ.Παιδείας, με μεταλυκειακό έτος ειδίκευσης για όλες τις ειδικότητες, οργανικά ενταγμένο στο λύκειο, με ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων,
  • · πρωινή λειτουργία όλων των σχολείων και εξοπλισμό τους με όλα τα απαιτούμενα μέσα (σχολική βιβλιοθήκη, εργαστήρια, αίθουσα υπολογιστών, γυμναστήριο κ.λπ.), καθώς και με το αναγκαίο διοικητικό προσωπικό,
  • · ισότιμη ένταξη -σχολική και κοινωνική- όλων των ομάδων που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες στη σχέση τους με το εκπαιδευτικό σύστημα – Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας όπου χρειάζεται.
  • · δομές επαρκούς υποστήριξης της σχολικής μονάδας από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό,
  • · αντικατάσταση των σχολικών προγραμμάτων και βιβλίων με σύγχρονα, σύμφωνα με τις προτάσεις του κλάδου, βασισμένα στη διεπιστημονική προσέγγιση της γνώσης,
  • κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και αποσύνδεση του Λυκείου από το σύστημα πρόσβασης σε ΑΕΙ-ΑΤΕΙ – στόχος η ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση,
  • ριζική αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου και κλείσιμο των κολεγίων και Κέντρων Ελεύθερων Σπουδών – να μην ιδρυθούν Ιδιωτικά Πανεπιστήμια,
  • επαρκή αρχική εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στα πανεπιστήμια και ετήσιας διάρκειας περιοδική επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών με ευθύνη των ΑΕΙ και με ταυτόχρονη απαλλαγή από τα διδακτικά τους καθήκοντα,
  • καθιέρωση υποτροφιών με αδιάβλητες και α­ντικειμενικές διαδικασίες για όλους τους εκπαιδευτικούς και χορήγηση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών αδειών.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ

Σε παράλληλη πορεία με τις επιδιώξεις του «νέου σχολείου» κινούνται οι επιδιώξεις της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης για τους/τις εκπαιδευτικούς.

Οι διορισμοί σχεδιάζεται να γίνονται σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, σύμφωνα με τη λογική του «αποκεντρωμένου» σχολείου («Καλλικράτης»). Επίσης, αποσυνδέεται ακόμα περισσότερο το πτυχίο από το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, ο οποίος πρέπει να αποκτά και πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας.

Γενικά, για τον πολυπόθητο διορισμό των εκπαιδευτικών ανοίγεται ένας μαραθώνιος διαδοχικών αξιολογήσεων, που περιλαμβάνει, μετά την απόκτηση του πτυχίου, την υποχρεωτική κατοχή του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Επάρκειας, την επιτυχή συμμετοχή στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, την επιτυχή διεκπεραίωση της διετούς περιόδου «δοκιμασίας» υπό τα καυδιανά δίκρανα του «μέντορα», και την τελική μονιμοποίησή τους. Ακόμα και μετά από όλες αυτές τις δοκιμασίες δεν είναι σίγουρη η μονιμοποίηση, αφού η αξιολόγηση μπορεί να καταλήξει σε πρόταση μετάταξής του σε άλλη υπηρεσία του υπουργείου Παιδείας. Παράλληλα, η «μνημονιακή» πρακτική της περικοπής των διορισμών αχρηστεύει όλες τις προηγούμενες διαδικασίες.

Μια σειρά μέτρων, όπως η προωθούμενη αύξηση του ωραρίου διδασκαλίας, οι υποχρεωτικές υπερωρίες, η αύξηση του αριθμού μαθητών/-τριών στα τμήματα, οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, οι γραφειοκρατικές και ελεγκτικές διαδικασίες κατάρτισης προγραμματισμού και αξιολογικής έκθεσης, και οι πρακτικές της υποχρεωτικής μετακίνησης για συμπλήρωση ωραρίου, επιβαρύνουν σημαντικά το εκπαιδευτικό έργο.

Η κυβέρνηση παρά τις αντιδράσεις ψήφισε ρύθμιση που προβλέπει την υποχρεωτική διάθεση των εκπαιδευτικών για πλήρες ωράριο (ή και για συμπλήρωση ωραρίου) από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΙΕΚ και μάλιστα κατά προτεραιότητα. Η ρύθμιση αυτή τινάζει στον αέρα το εργασιακό στάτους των εκπαιδευτικών, κυρίως όσων εργάζονται στη δευτεροβάθμια τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση. Τα ΙΕΚ, όχι μόνο δεν ανήκουν στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα αλλά με το νέο νόμο μεταφέρονται στην τοπική αυτοδιοίκηση. Οι εκπαιδευτικοί μεταφέρονται, ουσιαστικά χωρίς τη θέλησή τους, έξω από το εκπαιδευτικό σύστημα.

Η κυβέρνηση θα ψηφίσει το επόμενο διάστημα νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο, με το οποίο σχεδιάζει να μειώσει ακόμα περισσότερο τις αποδοχές μας. Τα επιδόματα, ανάμεσα σε αυτά και το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης των εκπαιδευτικών, μπαίνουν στο στόχαστρο των περικοπών. Το νέο μισθολόγιο θα προωθηθεί όχι για να αποκαταστήσει τις αδικίες μεταξύ των κλάδων του Δημοσίου, αλλά για να μειώσει περαιτέρω το εισόδημά μας μέσω της ισοπέδωσης προς τα κάτω, της σύνδεσης των αποδοχών με την αξιολόγηση και του διαχωρισμού νέων και παλιών συναδέλφων.

Είναι γεγονός, επίσης, ότι η πρόσφατη μελέτη έχει συνταχθεί με βάση τις βάρβαρες περικοπές που έχουν δεχθεί μέχρι σήμερα τα εισοδήματά μας (25% κατά μέσο όρο για το 2010) και τα σενάρια που προβάλλει για τις μισθολογικές εξελίξεις στα επόμενα χρόνια προβλέπουν και νέες μειώσεις. Ενδεικτικά, η ετήσια μισθολογική δαπάνη προβλέπεται να μειωθεί κατά 7 δισ. ευρώ.

Οι νόμοι που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια μετέτρεψαν τις συντάξεις μας σε βοηθήματα και αύξησαν τα όρια ηλικίας και τα χρόνια υπηρεσίας, αποσυνδέοντας τους μισθούς από τις συντάξεις. Οι διατάξεις των αντιασφαλιστικών νόμων και ιδιαίτερα όσες αναφέρονται στα επικουρικά ταμεία, με το να μην επιτρέπουν την κάλυψη των ελλειμμάτων από το κράτος και να προβλέπουν τη χορήγηση παροχών με βάση αναλογιστικές μελέτες, θα οδηγήσουν στην κατακόρυφη μείωση βοηθημάτων και συντάξεων. Το πάγωμα των προσλήψεων, η αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων, οι ιδιωτικοποιήσεις αλλά και η περικοπή των αποδοχών των εν ενεργεία υπαλλήλων θα οξύνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Είναι φανερό ότι το ΤΠΔΥ, το ΜΤΠΥ και το ΤΕΑΔΥ οδηγούνται σε διάλυση. Το κράτος και οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αφού καταλήστεψαν τα ταμεία μας, σήμερα στέλνουν το λογαριασμό στους ασφαλισμένους.

Διεκδικούμε:

  • Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών σύμφωνα με τις θέσεις της ΟΛΜΕ. Κατάργηση του «Καθηκοντολογίου». Όχι στην αξιολόγηση – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών. Όχι στην κοινωνική κατηγοριοποίηση των σχολείων μέσω της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων. Όχι στο θεσμό του μέντορα. Να καταργηθεί ο νέος νόμος του Υπουργείου Παιδείας («πολυνομοσχέδιο»-ν.3848/10). Σταθερή και μόνιμη εργασία στην εκπαίδευση. Κατάργηση ΑΜΕΣΑ του θεσμού του ωρομισθίου και του αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου καθώς και του αναπληρωτή μέσω ΕΣΠΑ. Να διοριστούν άμεσα όλοι οι συνάδελφοι που έχουν θεμελιώσει δικαίωμα διορισμού (ΑΣΕΠ και πίνακες προϋπηρεσίας) από το Σεπτέμβρη του 2010. Να αναγνωριστεί ολόκληρη η προϋπηρεσία των αναπληρωτών-ωρομισθίων (και μετά τις 30-6-2010). Περιορισμός των προσλήψεων αναπληρωτών αυστηρά στις περιπτώσεις πραγματικής αναπλήρωσης. 12μηνη σύμβαση για τους αναπληρωτές με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.
  • Όχι στις νέες περικοπές των μισθών μας που σχεδιάζει η κυβέρνηση με το νέο μισθολόγιο. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι με τους οποίους έγιναν περικοπές στους μισθούς μας. Γνήσιες και ουσιαστικές κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Νέο μισθολογικό καθεστώς με ενσωμάτωση των γενικών επιδομάτων στο βασικό, ώστε ο μισθός του νεοδιόριστου να διαμορφωθεί στα 1.400 ευρώ καθαρά, με αναλογικές αυξήσεις στα υπόλοιπα μισθολογικά κλιμάκια. Ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη. Διπλασιασμός και σύνδεση (ως ποσοστό) της ωρομίσθιας αποζημίωσης με τις συνολικές αποδοχές του εκπαιδευτικού. Άμεση καταβολή της ειδικής παροχής των 176 € και του συνόλου των αναδρομικών για όλους και ενσωμάτωσή της στο βασικό μισθό.
  • Κατάργηση του νόμου 3865/10 και όλων των  αντιασφαλιστικών νόμων («Σιούφα», «Ρέππα», «Πετραλιά»). Πλήρη σύνταξη με 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας. Ουσιαστική κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων ΤΩΡΑ, και ιδιαίτερα του ΤΠΔΥ και του ΟΠΑΔ.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

Η Ομοσπονδία τη διετία που πέρασε είχε να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή επίθεση της κυβέρνησης στα εργασιακά δικαιώματα, τους μισθούς και τις συντάξεις, καθώς και μια αυταρχική και αντιδημοκρατική ηγεσία στο Υπουργείο Παιδείας που προωθεί αντιεκπαιδευτικές ανατροπές και ρυθμίσεις που διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση.

Η ΟΛΜΕ κατόρθωσε γενικά να εκφράσει την αντίθεση του κλάδου μας σε αυτή την πολιτική μνημονίου κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ με ποικίλους τρόπους. Οργάνωσε απεργιακές κινητοποιήσεις σε συνεργασία με τη ΔΟΕ, αλλά και με άλλες ομοσπονδίες, συμμετείχε ενεργά στις γενικές απεργίες και τα συλλαλητήρια. Σημαντική ήταν η παρουσία των εκπαιδευτικών στα μπλοκ της ΟΛΜΕ στα πολύ μεγάλα συλλαλητήρια στις 5/5/10, 15/12/10 και 23/2/11. Οργάνωσε παραστάσεις διαμαρτυρίας σε Υπουργείο και Διευθύνσεις εκπαίδευσης ενάντια στις συγχωνεύσεις σχολείων. Συνέβαλε, σε συντονισμό με άλλες ομοσπονδίες (ΟΕΝΓΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΔΟΕ κ.λπ.), στην ανάδειξη της αναγκαιότητας στήριξης του κοινωνικού κράτους.

Από την άλλη πλευρά, δραματικά ελλειμματική ήταν η λειτουργία του ΔΣ της ΟΛΜΕ, που είχε την αντανάκλασή της και στη δράση της, που συνολικά ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Βέβαια, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και το συνολικό αρνητικό κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία για τη συλλογική δράση των εργαζομένων και τα συνδικαλιστικά όργανα, που έχει τις ρίζες του καταρχάς στο βαρύ πλήγμα που έχει επιφέρει ο κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Η θητεία του ΔΣ ξεκίνησε με το αρνητικό γεγονός της μονοπαραταξιακής σύνθεσης του προεδρείου. Σύνθεσης που λειτούργησε αρνητικά στην αναγκαία συσπείρωση όλων των εκπαιδευτικών και έφερε διαλυτικά φαινόμενα στη δράση και τη λειτουργία του ΔΣ. Η ΠΑΣΚ άδραξε την ευκαιρία για να αποσυρθεί και από τη στοιχειώδη συμβολή στη δράση της Ομοσπονδίας. Επιμείναμε με επανειλημμένες προτάσεις μας στη συμμετοχή όλων των δυνάμεων στο προεδρείο της ΟΛΜΕ, με γνώμονα πάντα την καλύτερη λειτουργία του ΔΣ.

Τα μέλη του ΔΣ της ΟΛΜΕ, στην πλειονότητά τους, αρνήθηκαν να αναλάβουν τις στοιχειώδεις καταστατικές τους ευθύνες. Απορρίφθηκαν επανειλημμένα προτάσεις μας να ανατεθούν συγκεκριμένα καθήκοντα στο πλαίσιο λειτουργίας του ΔΣ της ομοσπονδίας! Έτσι από το 11μελές ΔΣ, στην υλοποίηση των αποφάσεων ασχολούνταν 3-4 μέλη (τα 2 μέλη των Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων, ο εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων και ο Πρόεδρος του ΔΣ).

Μεγάλη διστακτικότητα και αναβλητικότητα έδειξε το ΔΣ στο να απαντά είτε σε δημοσιεύματα εφημερίδων είτε σε ανακοινώσεις και δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας. Πρόσφατο παράδειγμα οι εξαγγελίες για την επίσπευση της έναρξης των εξετάσεων και για το λύκειο. Δεν λειτούργησε οργανωμένο γραφείο τύπου. Αρκετές αποφάσεις καθυστέρησαν να υλοποιηθούν, ενώ άλλες έμειναν μόνο στα χαρτιά. Ελλιπής ήταν ακόμα και η φυσική παρουσία των περισσοτέρων μελών του ΔΣ στην ζωή και τη δράση της ομοσπονδίας. Χαρακτηριστικά, όχι μόνο απορρίφθηκε η απόφαση του συνεδρίου για την αναμόρφωση του Δελτίου της ΟΛΜΕ, αλλά σταμάτησε και η έκδοσή του. Δεν υλοποιήθηκε η συνεδριακή απόφαση για δημιουργία πολιτιστικού οργανισμού. Απορρίφθηκαν αρκετές προτάσεις μας για τη δημόσια προβολή των προτάσεων και αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος. Πραγματοποιήθηκαν ελάχιστες συνεντεύξεις τύπου.

ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

      Τη διετία που πέρασε γίναμε μάρτυρες της αλλαγής φρουράς στην εκπροσώπηση του κυβερνητικού συνδικαλισμού και στην ΟΛΜΕ. Η ΔΑΚΕ, που καταψήφιζε όλο το προηγούμενο διάστημα τις αποφάσεις των Συνεδρίων και των Γενικών Συνελεύσεων, μετά την κυβερνητική αλλαγή μετεξελίχθηκε σε «αγωνιστική» παράταξη που ξεπερνά τους πάντες σε κορώνες για επαναλαμβανόμενες απεργίες!

Η ΠΑΣΚ εγκατέλειψε πολύ γρήγορα τις αποφάσεις και τα αιτήματα που και η ίδια ψήφισε στα δύο τελευταία συνέδρια, και μετατράπηκε σε υποστηρικτή της μνημονιακής πολιτικής στην οικονομία και την εκπαίδευση. Οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΚ δεν ανταποκρίθηκαν στις καταστατικές, αλλά και στις συνδικαλιστικές τους ευθύνες. Αντίθετα, παρεμπόδιζαν συστηματικά τις πρωτοβουλίες της ΟΛΜΕ και αμφισβητούσαν τις εκτιμήσεις και τα αιτήματα του κλάδου. Ενώ σίγησε σχεδόν ένα χρόνο και δεν εξέδωσε ούτε μια κεντρική ανακοίνωση για τα μέτρα και τις περικοπές των μισθών και συντάξεών μας, έσπασε τη σιωπή της όχι για να καταγγείλει τις συγχωνεύσεις / καταργήσεις σχολείων, αλλά για να αναμασήσει τα ψέματα της Υπουργού και του  Περιφερειακού Διευθυντή Αττικής για δήθεν «επίθεση» εκπαιδευτικών και μαθητών στα γραφεία της Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Αττικής.

      Ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ όχι μόνο δεν κατέθεσε καμία συνθετική πρόταση ούτε πήρε καμία εποικοδομητική για τον κλάδο και το δημόσιο σχολείο πρωτοβουλία, αλλά αποστασιοποιήθηκε εντελώς από τη λειτουργία και τη δράση της Ομοσπονδίας. Ακόμα και η φυσική του παρουσία στην ΟΛΜΕ περιοριζόταν στις τακτικές συνεδριάσεις, αλλά και εκεί ήταν ελλειμματική. Συνεχής και συστηματική ήταν η προσπάθειά του να απαξιωθεί η δράση της ΟΛΜΕ από τους συναδέλφους, ώστε να προβάλλεται ως μόνη διέξοδος η ισχυροποίηση του ΠΑΜΕ και η συμμετοχή στις δικές του κινητοποιήσεις.

      Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ είχαν θετική συμβολή στη δράση της ομοσπονδίας. Βελτιώθηκε ο συντονισμός με τις Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις. Αυτό δείχνει και την αναγκαιότητα της συνεννόησης και της κοινής δράσης το επόμενο διάστημα σε όλα τα επίπεδα, που δυστυχώς μέχρι σήμερα, για διάφορους λόγους οι Παρεμβάσεις αρνούνται.

Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΤΗ ΔΙΕΤΙΑ 2009-2011

Στη διάρκεια της θητείας του απερχόμενου Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αγωνιστήκαμε  για την υπεράσπιση των συμφερόντων του κλάδου, ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του μνημονίου στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Σταθήκαμε με υπευθυνότητα και  πνεύμα συλλογικότητας απέναντι στα κρίσιμα προβλήματα της Δημόσιας Εκπαίδευσης και των συναδέλφων.

Τονίσαμε την ανάγκη να συμβάλουν όλα τα μέλη του Δ.Σ της ΟΛΜΕ στην αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων του κλάδου και να οδηγηθούμε σε μια συσπείρωση που θα αγκαλιάζει όλες τις δυνάμεις του κλάδου. Δέσμευσή μας ήταν και παραμένει η συνεχής αγωνιστική παρουσία και δράση με βάση τις αποφάσεις των Συνεδρίων και των Γενικών Συνελεύσεων των Προέδρων των ΕΛΜΕ.

Τη διετία που πέρασε οι εκπρόσωποι των Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων (ΣΕΚ)   στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με τις  προτάσεις μας και τη δράση μας:

  • Συμβάλαμε αποφασιστικά στην οργάνωση των κινητοποιήσεων του κλάδου μας (Άνοιξη 2010 έως σήμερα), στο πλαίσιο του ευρύτερου συνδικαλιστικού κινήματος, για την απόκρουση της πολιτικής της κυβέρνησης και της Τρόικας, καταθέτοντας ταυτόχρονα συνθετικές προτάσεις, ώστε να ενεργοποιηθεί ο κλάδος μας, μέσα και από την πραγματοποίηση Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ.
  • Συμβάλαμε ουσιαστικά στην ανάπτυξη της δράσης της ΟΛΜΕ, με την καθημερινή, πολύωρη παρουσία μας στην Ομοσπονδία, με τη στήριξη των αιτημάτων που έθεταν οι ΕΛΜΕ αλλά και μεμονωμένοι συνάδελφοι. Αποδείξαμε πως για τους εκπροσώπους των Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων  δεν εξαρτάται από την όποια θέση στο προεδρείο η δραστηριοποίησή μας για την αποτελεσματική παρέμβαση της ομοσπονδίας. Εργαστήκαμε στην πραγματικότητα ως να είχαμε την κύρια ευθύνη για τη λειτουργία της ΟΛΜΕ.
  • Πραγματοποιήσαμε δεκάδες επισκέψεις και περιοδείες σε ΕΛΜΕ και σχολεία, ομιλίες σε ημερίδες και άλλες εκδηλώσεις, συνεντεύξεις τύπου κ.λπ., στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της ΟΛΜΕ, στηρίζοντας ταυτόχρονα τις πρωτοβουλίες των ΕΛΜΕ.
  • Προβάλαμε τα μικρά και τα μεγάλα αιτήματα του κλάδου μας, και μέσω των ΜΜΕ, με δημοσιεύματα, αλλά και με δηλώσεις και άρθρα των εκπροσώπων μας στο Δ.Σ. (π.χ. μειώσεις των μισθών μας, μετακινήσεις εκπαιδευτικών, επιλογές διευθυντών και σχολικών συμβούλων,  δίωξη των βαθμολογητριών των αγγλικών των εξετάσεων του 2007 κ.λπ.).
  • Απαντήσαμε έγκαιρα σε διαστρεβλωτικά δημοσιεύματα του τύπου για τους καθηγητές (π.χ. για τους μισθούς) και σε ανακοινώσεις του Υπουργείου Παιδείας.
  • Αναδείξαμε, με άρθρα και δηλώσεις μας σε Διαδίκτυο και ΜΜΕ, κρίσιμα θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής, (μείωση των εκπαιδευτικών δαπανών, «νέο» σχολείο, μείωση των διορισμών εκπαιδευτικών, κατάργηση της ΠΔΣ, σοβαρά προβλήματα της Τεχνικής – Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, διασπάθιση των πόρων του ΕΣΠΑ, καταργήσεις / συγχωνεύσεις σχολείων, νομοσχέδιο για τη διά βίου μάθηση, λειτουργία κολεγίων, φορητοί υπολογιστές, πρόωρη λήξη μαθημάτων κ.λπ.).
  • Συμβάλαμε σε πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν τον πολυδιάστατο κοινωνικό ρόλο και την ευαισθησία των εκπαιδευτικών (π.χ. εθελοντική αιμοδοσία).
  • Οι παρεμβάσεις μας για την αντιμετώπιση κρουσμάτων αυθαιρεσίας και αυταρχισμού της διοίκησης και ποινικοποίησης των αγώνων, υπήρξαν άμεσες και αποφασιστικές.
  • Συμβάλαμε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της συνεργασίας της ΟΛΜΕ με τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συνδικάτα και στην ανάληψη κινηματικών πρωτοβουλιών για κοινή πανευρωπαϊκή δράση ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του «σχολείου της αγοράς». Η ΟΛΜΕ αναγνωρίζεται πλέον σε όλη την Ευρώπη ως ένα σημαντικό, ριζοσπαστικό, αγωνιστικό συνδικάτο. Τα πρόσφατα ψηφίσματα συμπαράστασης στους αγώνες μας από πολλές εθνικές ομοσπονδίες της Ευρώπης είναι αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας.
  • Συμβάλαμε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της δράσης του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΟΛΜΕ, δίνοντας έμφαση στην επιστημονική τεκμηρίωση και στήριξη των αιτημάτων των απεργιακών κινητοποιήσεων του κλάδου, στην προβολή των θέσεων και των επεξεργασιών της ΟΛΜΕ και του ΚΕΜΕΤΕ σε όλη τη χώρα (συμμετοχή σε ημερίδες, εκδηλώσεις κ.λπ.), στην οργάνωση της αντιπαράθεσης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στην επεξεργασία και προβολή θέσεων σε εκπαιδευτικά και εργασιακά θέματα, και στην ανάπτυξη γενικότερων ερευνητικών προγραμμάτων και δραστηριοτήτων.
  • Είχαμε, μαζί με τους εκπροσώπους μας στο Δ.Σ. του ΚΕΜΕΤΕ, καθοριστικό ρόλο και συμβολή στην πραγματοποίηση του 9ου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου της ΟΛΜΕ. Σχετικά με αυτό, επιβεβαιώθηκε η πρότασή μας ότι έπρεπε να είχε μετατεθεί ένα εξάμηνο αργότερα, για να υπάρξει καλύτερη οργάνωση και μεγαλύτερη συμμετοχή των συναδέλφων.
  • Είχαμε, επίσης, σημαντική συμβολή στη διαμόρφωση των εισηγήσεων και επεξεργασιών της ΟΛΜΕ για εργασιακά και εκπαιδευτικά ζητήματα, καθώς και στην εκπροσώπηση της ΟΛΜΕ στην Επιτροπή Παρακολούθησης του ΕΣΠΑ, στην επιτροπή για την εκπαίδευση στο εξωτερικό, στην επιτροπή για τις αποσπάσεις και τις μεταθέσεις κ.ά.
  • Δικαιώθηκε, και με δικαστικές αποφάσεις, η πρότασή μας για τη διεκδίκηση μέσω και της δικαστικής οδού του επιδόματος των 176€ για όλους τους εκπαιδευτικούς, κόντρα στη λογική των άλλων παρατάξεων.

===================================================================

Συνάδελφοι/-σσες,

ως Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις στηρίζουμε σταθερά το διπλό στόχο του εκπαιδευτικού συνδικαλιστικού κινήματος: να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και να διευρύνει τις κατακτήσεις τους, αλλά και να διασφαλίσει την εκπαίδευση ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό, χωρίς διακρίσεις ή αποκλεισμούς.

Πρέπει να επιμείνουμε στην ενίσχυση και διεύρυνση των ταξικών χαρακτηριστικών του συνδικαλιστικού κινήματος. Να αποκρούσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, που θέλουν να καλλιεργήσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, να διαιρέσουν και να απομονώσουν τμήματα των εργαζομένων, να ενσωματώσουν και να υποτάξουν το συνδικαλιστικό κίνημα.

Πρέπει να αντιμετωπίσουμε φαινόμενα πελατειακών σχέσεων και διαφθοράς, που το σύστημα σκόπιμα αφήνει να αναπτύσσονται από μικρές μειοψηφίες, για να συκοφαντηθούν συνολικά οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι εργαζόμενοι.

Πρέπει να ενισχύσουμε την αυτονομία του συνδικαλιστικού κινήματος από κυβερνήσεις και κόμματα. Η υποκατάσταση συχνά της δημοκρατικής λειτουργίας της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ  από συμφωνίες ανάμεσα στις ηγεσίες των παρατάξεων έχει συμβάλει στην απαξίωση των συνδικάτων, στην αναξιοπιστία τους, στην ακύρωση του ρόλου τους. Η αυτονομία των συνδικάτων και η αγωνιστική υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια άλλη πορεία του συνδικαλιστικού μας κινήματος.

Κεντρικό ζήτημα και για το χώρο της εκπαίδευσης παραμένει η συνδικαλιστική κάλυψη όλων των συναδέλφων και ιδιαίτερα των «εκτός των τειχών». Η άγρια εκμετάλλευση των συναδέλφων μας που εργάζονται με ελαστικές εργασιακές σχέσεις είναι κυρίαρχο θέμα για το συνδικαλιστικό κίνημα που οφείλει να υπερασπίσει πιο αποφασιστικά τα δικαιώματα των συμβασιούχων συναδέλφων.

Πρέπει, ακόμα, να συντονίσουμε τη δράση μας με τους εργαζόμενους της Ευρώπης. Οι τελευταίες εξελίξεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και τα προβλήματα που δημιουργούνται στους εργαζομένους σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα του Νότου, επιβάλλουν τον συντονισμό και την κοινή δράση. Αυτή η ανάγκη γίνεται σήμερα εμφανέστερη με την οικονομική κρίση και τις επιπτώσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και του Συμφώνου για το Ευρώ.

Το εκπαιδευτικό κίνημα μπορεί και πρέπει να ξαναβρεί το «κόκκινο νήμα» που θα το συνδέσει με τις πιο αγωνιστικές περιόδους της ιστορίας του, διεκδικώντας μια άλλη εκπαίδευση και, στο πλαίσιό της, έναν άλλο εκπαιδευτικό σε ένα ριζικά διαφορετικό κοινωνικό τοπίο, που μόνο οι ενωτικοί, μαζικοί αγώνες μας μπορούν να εξασφαλίσουν.

Επειδή τίποτε δεν είναι όπως χθες

Στηρίζουμε ενωτικά και δυναμικά τη δράση της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ

Συντονίζουμε τον αγώνα μας με όλους τους εργαζόμενους, τους γονείς και τους μαθητές μας.

Προετοιμαζόμαστε για μεγάλους ενωτικούς αγώνες

Για να υπάρχει αύριο για το Δημόσιο Σχολείο, τους εργαζόμενους, την κοινωνία

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
Αγωνιστική Συνεργασία Καθηγητών
Εργατική Αριστερά Εκπαιδευτικών
Κίνηση Εκπαιδευτικών «Δ. ΓΛΗΝΟΣ»
Τοπικά Ενωτικά Σχήματα
Ανένταχτοι Αριστεροί Καθηγητές

Συνεχής βομβαρδισμός της δημόσιας εκπαίδευσης

των Ελένης Ζωγραφάκη και Θέμη Κοτσυφάκη,
μελών του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από τις Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις

Το υπουργείο Παιδείας συνεχίζει τον ημερήσιο βομβαρδισμό της δημόσιας εκπαίδευσης, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποδόμησή της.

Τη Δευτέρα ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την καθιέρωση απολυτηρίων Λυκείου δύο ταχυτήτων, επειδή ο υφυπουργός Παιδείας κ. Πανάρετος στο πρόσφατο weekend του (όπως είπε ο ίδιος σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή) συνάντησε μαθητή που του είπε «γιατί να δίνω εξετάσεις πανελλαδικές αφού το μόνο που θέλω είναι το απολυτήριο του Λυκείου;». Έτσι σχεδιάζεται στην Ελλάδα η εκπαιδευτική πολιτική!

Την Τρίτη ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα των πανελλαδικών εξετάσεων θα ξεκινήσει στις 12 Μαΐου!! Αυτό στην πράξη σημαίνει δύο μήνες εξετάσεις και ουσιαστική διάλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας αμέσως μετά τις διακοπές του Πάσχα. Έγιναν σκόνη τα μεγάλα λόγια με τα οποία πρόβαλαν πριν λίγες μέρες η υπουργός και οι υφυπουργοί της παιδείας τη μορφωτική «αναβάθμιση» του Λυκείου. Έδειξαν έτσι πόσο νοιάζονται για τη μόρφωση των παιδιών του λαού μας.

Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Για πρώτη φορά (για λόγους οικονομίας;) εξαναγκάζουν και τους μαθητές των εσπερινών λυκείων να εξεταστούν το πρωί μαζί με τους συμμαθητές τους των ημερησίων.

Η αδιαφορία των πολιτικών προϊσταμένων για το δημόσιο σχολείο και τους μαθητές είναι εξόφθαλμη πλέον.

Οι άνθρωποι θυσία στα θλιβερά λογιστικά τετράδια του υπουργείου τής (κατʼ ευφημισμό) Παιδείας.

Με την υπογραφή της κας Διαμαντοπούλου και ολόκληρης της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου.


Ανακοίνωση-καταγγελία, των Γρηγόρη Καλομοίρη, Θανάση Τσιριγώτη

Οι γκαιμπελίσκοι ξαναχτύπησαν! Δημοσιογραφικά οντάρια, άνθρωποι του συστημικού υπόκοσμου, «συνδικαλιστές» στη ζώνη του ημίφωτος, δούλοι του υπουργείου Παιδείας -τι φρικτό θέαμα, να βλέπεις σκυφτούς και ραγιάδες δασκάλους- ξαναχτύπησαν!
Όταν εκατοντάδες μαθητές/μαθήτριες συγκεντρώθηκαν στον εκπαιδευτικό περιφερειάρχη να διαμαρτυρηθούν για τις συγχωνεύσεις, όταν εκατοντάδες στόματα φώναζαν για δωρεάν παιδεία και εκατοντάδες δάχτυλα έδειχναν το φεγγάρι, οι ηλίθιοι κοίταζαν τα δάχτυλα.

Πώς το ’πε ο Μπρεχτ; Πολλοί μιλούν για το ορμητικό ποτάμι, λιγότεροι για τις όχθες που το περιορίζουν.

Ανακάλυψαν λοιπόν υποκινητές, δολιοφθορές, «σαμποτάζ»!!

Τίποτα από όλα αυτά. Μύτη δεν άνοιξε. Ωστόσο, έπρεπε να στοχοποιηθεί η συγκέντρωση διαμαρτυρίας, να βρεθούν ένοχοι και συνένοχοι, να καταγραφούν και να σπιλωθούν οι «αρχηγοί», να συκοφαντηθούν συνδικάτα.

Από κοντά σ’ αυτό το αλισβερίσι η ΠΑΣΚ Καθηγητών και η ΠΑΣΚ Δασκάλων, που βγήκαν πρώτοι να καταδικάσουν συναδέλφους τους που τα ’χουν δώσει όλα για να ’χει ο τόπος δυο δράμια ελευθερίας και τα παιδιά του κόσμου δωρεάν παιδεία.

Αντί να ζητήσουν συγνώμη οι φαρισαίοι γιατί δεν υπερασπίζονται –ως όφειλαν- τα παιδιά και την παιδεία από την επέλαση των βαρβάρων, ζητάνε και τα ρέστα.

Όσο για τους πραγματικούς δασκάλους, θα κάνουν το καθήκον τους.

«Ο καθείς και τα όπλα του».

Γρηγόρης Καλομοίρης, εκπαιδευτικός, Γεν. Σύμβουλος ΑΔΕΔΥ,

(Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις)

Θανάσης Τσιριγώτης, εκπαιδευτικός, Γεν. Σύμβουλος ΑΔΕΔΥ,

(Αγωνιστικές Παρεμβάσεις, Συσπειρώσεις, Κινήσεις Δ.Ε.)

 


Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ!

Συναδέλφισσα, συνάδελφε, γονέα, μαθητή, συμπολίτη,

στις 14 Μαρτίου η Υ.Π.Δ.Β.Μ. & Θ., κα Διαμαντοπούλου, ανακοίνωσε επίσημα τις – αρχικές της – προθέσεις σχετικά με τις καταργήσεις σχολείων:

για… «το καλό του μαθητή» θα κλείσουν 1933 σχολεία, εκ των οποίων 410 στη δευτεροβάθμια!

Η κυβέρνηση έχει το θράσος να ειρωνεύεται γονείς, εκπαιδευτικούς και μαθητές λέγοντας ότι «καθάρισε την παιδεία από καθηγητές σε άδεια σχολεία» – μα, ο νόμος το απαγόρευε, ποιος, άραγε, το επέτρεψε; – έχει το θράσος να υποτιμά τη νοημοσύνη και τη λογική μας, επιμένοντας ότι η κατάργηση γυμνασίων και ΓΕΛ και η γενίκευση των τμημάτων με 30 παιδιά, γίνονται με γνώμονα το όφελος των μαθητών, αλλά τόσο η κοινή λογική όσο και επι­στημονικές έρευνες – παρ’ όλες τις πληρωμένες κι ανώνυμες περί του αντιθέτου δημοσιεύσεις στον τύπο και τα ΜΜΕ – κατατείνουν στο ότι ο μικρότερος αριθμός μαθητών ανά αίθουσα και το μικρότερο μέγεθος των σχολικών μονάδων είναι αποφασιστικοί παράγοντες για την αποδοτικότητα της εκπαι­δευτικής διαδικασίας.

Αντίθετα, οι συγχωνεύσεις φέρνουν: αύξηση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα, σπατάλη χρόνου και τα­λαιπωρία των μαθητών, λόγω των μετακινήσεών τους, έκθεση σε κίνδυνο των μαθητών, λόγω των οδικών μετακινήσεών τους και των σχετικών ελλείψεων υποδομών, πιθανή ερήμωση χωριών, που θα μείνουν χωρίς σχολείο, αφού αρκετοί από τους γονείς θα μετακομίσουν ώστε να προσφέρουν στα παιδιά τους την καλύτερη δυνατή μόρφωση και, προφανώς, στρίμωγμα σε ακατάλληλες για διδασκαλία αίθουσες, όπως θα επιβληθεί από την ανεπάρκεια των υποδομών και της χρηματοδότησης, μείωση των οργανικών θέσεων των καθη­γητών, συνεπώς ελαστικοποίηση εργασιακών συνθηκών και μειωμένη ισχύ στο λειτούργημα των εκπαι­δευτικών!

Και τα χειρότερα έρχονται: Ήδη οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις των ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ, των ειδικών σχο­λείων, που έτσι και αλλιώς είναι στο στόχαστρο, παραπέμφθηκαν για την επόμενη χρονιά.

Για τα σχολεία, δε, που κατάφερε το εκπαιδευτικό κίνημα, με τις κινητοποιήσεις που έγιναν, να μην συγχωνευτούν εφέτος, είναι  σίγουρο πως το Υπουργείο Παιδείας θα επανέλθει! Τίποτα δεν τελείωσε!

Το έσχατο επιχείρημα της κυβέρνησης, το μόνο που μπορεί να έχει κάποια «πέραση», είναι η δήθεν αναγκαία εξοικονόμηση χρημάτων.

Κανείς, όμως, δεν μας έχει δώσει λογαριασμό για τα 4.500.000 € που ξόδεψε το Υπουργείο για μία διαφήμιση του… ΕΣΠΑ ή, περισσότερο, για τα 108 δις που έχουν δοθεί στους τραπεζίτες μέσα σε ενάμιση χρόνο από Καραμανλή και Παπανδρέου. Δίνουν επιπρόσθετες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές σε αυτούς που επίσημα εμφάνισαν πάνω από 4 δις κερδοφορία τα έτη 2009-2010, όταν, σύμφωνα με την Τράπεζας της Ελλάδας, η συνολική περιουσία, των τραπεζών εκτινάχτηκε από 233 δισ. το 2000, στα 579 δισ. € το 2009…!

Δεν μπορούν να λένε ότι «λεφτά δεν υπάρχουν»!

Η επίθεση δεν αφορά βέβαια μόνο τις καταργήσεις σχολείων. Το επόμενο διάστημα, με την οικονομική και διοικητική υπαγωγή μας στους Δήμους, σκοπεύουν, κατά τα αποτυχημένα πρότυπα άλλων χωρών, να μετατρέ­ψουν την Παιδεία σε κάτεργο: με φοβισμένους «αξιολογούμενους» μη μόνιμους καθηγητές που κάνουν δεύτερες δουλειές και διογκούμενη σχολική αποτυχία: Ας δούμε τη Δανία των ατομικών συμβάσεων εργα­σίας όπου για να… αντέξουν οικονομικά οι Δήμοι, έχει αυξηθεί κατά 50% ο αριθμός μαθητών ανά τάξη κι υπάρχουν γυμνάσια που οι μαθητές παρακολουθούν όρθιοι τα μαθήματα, την Πορτογαλία όπου έχουν κλείσει σε πέντε χρόνια 2500 μικρά σχολεία αγροτικών περιοχών με τη σχολική αποτυχία να φτάνει το 40%, την «αποκεντρωμένη» από το 1999 ρουμανική εκπαίδευση, όπου η σχολική αποτυχία έχει τρι­πλασιαστεί, τη Γαλλία με το 56% των «λειτουργικά αναλφάβητων μαθητών», σύμφωνα με έρευνες του CNRS, τη Βρετανία με «την τραγική αμορφωσιά του 75% των αποφοίτων της κατώτερης μέσης εκ­παίδευσης» (έρευνα 2010, ΟΛΜΕ-ΚΕΜΕΤΕ).

Κι έρχονται νέες μειώσεις μισθών, με το ενιαίο μισθολόγιο (μέχρι κι οι υποστηρικτές του έχουν πάψει να φη­μολογούν για… αυξήσεις), αυταρχικοποίηση του συστήματος, με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από τους Συλ­λόγους Διδασκόντων στους διορισμένους διευθυντές, αύξηση του ωραρίου, επιδείνωση των όρων των με­ταθέσεων, ατομικές αξιολογήσεις και «σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας», με κριτήρια «αγοράς», άσχετα με την παροχή Παιδείας.

Σ’ όλα αυτά η κυβέρνηση βρίσκει «πρόθυμους συνεργάτες» ανάμεσα στους διορισμένους (στην ουσία, αφού τελικά οι τοποθετήσεις γίνονται με διαβλητά κριτήρια και τρόπους αξιολόγησης) διοικητικούς προϊστάμενους:

Καταγγέλουμε την προϊσταμένη της ΔΔΕ Πρέβεζας, διότι, καταστρατηγώντας κι αυτήν ακόμα την εγκύκλιο της Υφ.Π.Δ.Β.Μ. & Θ., κας Χριστοφιλοπούλου, αγνόησε τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς, τους δήμους – ΒΑΣΙΛΙΚΟΤΕΡΗ αυτή ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ – και “ξέχασε το πρώτα ο μαθητής”, προκειμένου να “διοικήσει διατάζοντας”, ενάντια σε οποιαδήποτε επιστημονική, διδασκαλική, αλλά και δημοκρατική ηθική!

Για την κυβέρνηση της πρωτοφανούς υποχρηματοδότησης του 2,75% του ΑΕΠ για την Παιδεία και της διάλυσης της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, αλλά και για τα «όργανα της διοίκησης/διαχείρισης», οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές που βγήκαν και ξαναβγαίνουν αυτές τις ημέρες στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα σχολεία τους, είναι ενεργούμενα των συνδικαλιστών και των δημάρχων και «κομματικά παρα­κινούμενοι»!

Αν δεν «δικαιούνται» να κινητοποιηθούν οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί για την Παιδεία, τότε ποιος «δικαιούται»;

Φοβούνται, όμως, τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις που μπορούν να ενώσουν εργαζό­μενους, γονείς και νεολαία. Τους αγώνες ενάντια στις συγχωνεύσεις και τα υπόλοιπα αντιεκπαιδευτικά μέτρα που μπορούν να γίνουν υπόθεση της κοινωνικής βάσης κι όχι γραφειοκρατικών συνδικαλιστικών ηγεσιών. Τώρα είναι η ώρα το εκπαιδευτικό κίνημα, μαζί με τους γονείς και τους μαθητές, που ανακαλύπτουν καθαρότερα από ποτέ την κυβερνητική απάτη, να βγει πάλι μπροστά!

Στις ΕΛΜΕ, και ειδικά στην ΕΛΜΕ Πρέβεζας, να δώσουμε τον αγώνα για την αναβάθμιση του αποφασιστικού ρόλου των συλλόγων διδασκόντων, για το “κατέβασμα στη βάση” των αποφάσεων και τη συνεργασία με την κοινωνία, με τους γονείς, τους μαθητές μας και τους τοπικούς φορείς!

Να απαιτήσουμε, σύμφωνα και με το καταστατικό μας, να εκλεγούν εκπρό­σωποι/σύνδεσμοι στους συλλόγους μας, ώστε σε επείγουσες καταστάσεις – όπως στις απεργιακές κινητοποιήσεις – οι αποφάσεις να αποτελούν συνεργατικό αποτέλεσμα όλων και όχι συναίνεση στα πλαίσια επτά εκπροσώπων στο Δ.Σ.

Να διαμορφώσουμε μόνιμο δίκτυο επικοινωνίας Δ.Σ. – συναδέλφων – άλλων ΕΛΜΕ.

Απαιτείται να λειτουργήσουμε συλλογικά κι αλληλέγγυα, μαζικοποιώντας τα συνδικάτα και συνδιαμορφώνοντας – επιβάλλοντας προτάσεις και ανάγκες. Για τούτο,

συμμετέχουμε ενεργά στις πρωτοβουλίες του συνδικάτου και της ομοσπονδίας μας τις επόμενες ημέρες, προωθώντας συλλογικά θέσεις και αποδυναμώνοντας τη “γραφειο­κρατικοποίηση” και τη συμβιβαστικότητα!

Μαζί με τα νοσοκομεία που πάνε επίσης για κλείσιμο, τα ΜΜΜ και κάθε άλλο κλάδο σε κινητοποίηση – να συναντηθούμε στους δρόμους. Να φέρουμε ανατροπές!

Με το μάτι πάντα “στο σχολείο που θέλουμε” – το σχολείο που έχει όλα τα παιδιά στις τάξεις αντιπαλεύοντας τις διαρροές και την ταξική και χωροταξική απαξίωση, το σχολείο των καθηγητών του, το λειτουργικά δημοκρατικό και υλικά εφοδιασμένο σχολείο – και με μπούσουλα την κοινωνική κι εργατική αλληλεγγύη, πρέπει ν’ αντιπαλέψουμε αυτές τις πολιτικές! Αν χάσουμε αυτή τη μάχη,

ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ;

 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ: ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ, ΚΟΨΤΕ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ & ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!


ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, από την Ελένη Ζωγραφάκη και τον Θέμη Κοτσιφάκη

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

των  ΖΩΓΡΑΦΑΚΗ ΕΛΕΝΗΣ και ΚΟΤΣΙΦΑΚΗ ΘΕΜΗ, ΜΕΛΩΝ του Δ.Σ. ΟΛΜΕ από τις ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ
δημοσιευμένο στο http://thekotsi.blogspot.com

Η αναγκαιότητα της συνέχισης των αγώνων των εκπαιδευτικών μαζί με όλους τους εργαζόμενους στη χώρα μας προκύπτει από τη συνεχή επίθεση που δεχόμαστε από την πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας εδώ και ένα χρόνο. Επίθεση που συνεχώς μεγαλώνει και διευρύνεται καθώς όλο και νέα μέτρα εξαγγέλλονται με το 4ο μνημόνιο. Οι μισθοί μας βουλιάζουν και με τους σχεδιασμούς για το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο θα συνδεθούν με την “παραγωγικότητα” και την “απόδοση”. Οι συντάξεις περικόπτονται, τα όρια ηλικίας στα ύψη και τα επικουρικά μας ταμεία ωθούνται στην κατάρρευση.

Στην εκπαίδευση, η δραματική περικοπή των δαπανών που επέβαλλε το μνημόνιο, φέρνει κλείσιμο και συγχώνευση σχολείων, περικοπή στα λειτουργικά έξοδα, διάλυση του δημόσιου σχολείου. Το υπουργείο παιδείας προωθεί την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης μεταφέροντας τη λογική του ανταγωνισμού και τους κανόνες της αγοράς στο δημόσιο σχολείο. Προωθεί ένα «νέο» νεοφιλελεύθερης αντίληψης λύκειο, λύκειο εξετάσεων και εκμάθησης δεξιοτήτων, στο οποίο αυτό  που κυρίως αμφισβητείται και διακυβεύεται με βάση τα σενάρια που διέρρευσαν προς τον τύπο για το πρόγραμμα σπουδών, είναι η γενική μόρφωση. Επίσης ο σχεδιασμός για το τεχνολογικό λύκειο που έχει εξαγγείλει το υπουργείο βασίζεται στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων.

Οι αγώνες μας πρέπει να κλιμακωθούν και να συντονιστούν με τους άλλους κλάδους των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά παράλληλα θα πρέπει να δημιουργήσουμε και ένα μεγάλο μέτωπο στήριξης όλων των κοινωνικών αγαθών που πλήττονται (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, συγκοινωνία) από την κυβερνητική πολιτική.

Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ (1/3/11) στην οποία συζητήθηκε η εισήγηση για τις νέες ΓΣ των ΕΛΜΕ λαμβάνοντας υπόψη και τα αποτελέσματα της 48ωρης απεργίας του κλάδου μας 22/2 (μαζί με ΔΟΕ) και 23/2 (μαζί με όλους τους εργαζόμενους) και την επικείμενη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. καταθέσαμε την παρακάτω πρόταση από 8 σημεία για το επόμενο διάστημα:

  1. Πραγματοποίηση της ΓΣ προέδρων 12/3 αφού προηγηθούν οι ΓΣ των ΕΛΜΕ
  2. Να ζητήσουμε από την ΑΔΕΔΥ την προκήρυξη 24ωρης γενικής απεργίας 22 ή 23 /3, ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ στις 25/3
  3. Να προχωρήσουμε στη συνεννόηση και το συντονισμό με άλλες ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και το συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων, και ανεξάρτητα από το τι θα κάνει η ΑΔΕΔΥ, αποφασίζουμε απεργία στις 22 ή 23 Μάρτη (ή άλλη ημερομηνία πριν τη σύνοδο κορυφής)
  4. Να εξουσιοδοτηθεί  το ΔΣ για 24ωρη απεργία ή εντολή για άμεση κινητοποίηση με στάση εργασίας ως άμεση αντίδραση σε ενδεχόμενη ανακοίνωση αρνητικών μέτρων (μισθολόγιο με νέες περικοπές, καταργήσεις σχολείων, “νέο” λύκειο κλπ)
  5. Πραγματοποίηση πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου με 2ωρη στάση 10/3 στα προπύλαια
  6. Πρόταση προς τα ευρωπαϊκά συνδικάτα για κοινές κινητοποιήσεις σε όλες τις χώρες γύρω από τις 25/3 (σύνοδος κορυφής)
  7. Συνέχιση της καμπάνιας για τις επιπτώσεις της πολιτικής του μνημονίου στην εκπαίδευση  (έκδοση και άλλου υλικού και εξορμήσεις σε δρόμους και πλατείες)
  8. Νέες ΓΣ αμέσως μετά τις απεργίες αυτές, πριν τις διακοπές του Πάσχα

Τελικά, δεν υπήρξε πλειοψηφία σε καμία πρόταση και για αυτό το λόγο δεν υπάρχει εισήγηση μέχρι τώρα και κινδυνεύει να μην πραγματοποιηθεί η ΓΣ προέδρων που είχε προγραμματισθεί.

Ψηφίστηκαν βέβαια ως αποφάσεις του ΔΣ τα σημεία 2, 5, 6, 7 της πρότασή μας και θα υλοποιηθούν.

Επιμείναμε πως πρέπει να γίνει προσπάθεια να υπάρξει σύγκλιση των προτάσεων ώστε να κατατεθεί συνθετική πρόταση στον κλάδο μας.

Δεν βοηθούν απόψεις, όπως αυτή της ΔΑΚΕ, πως η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων απαντιέται μόνο με την αριθμητική αύξηση των ημερών απεργίας που θα προταθούν. Η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων έχει και ποιοτικά εκτός από ποσοτικά χαρακτηριστικά και βεβαίως δεν υφίσταται κλιμάκωση αν δεν έχει αυτή μαζική συμμετοχή.

Δεν βοηθούν επίσης οι θέσεις που έχει καταθέσει η παράταξη της ΠΑΣΚ, «αναθέτοντας» τα πάντα στην ΑΔΕΔΥ, στερώντας έτσι από κάθε πρωτοβουλία την ομοσπονδία, αλλά και ζητώντας να αλλάξει το πλαίσιο αιτημάτων και εκτιμήσεων της ΟΛΜΕ για να το ψηφίσει, γιατί δήθεν είναι … «φοβικό». Πλαίσιο το οποίο υπενθυμίζουμε πως έχει ψηφιστεί στις δύο προηγούμενες ΓΣ με πολύ μεγάλη πλειοψηφία.

Υπάρχει αναγκαιότητα να γίνουν συνελεύσεις του κλάδου. Υπάρχει αναγκαιότητα σύγκλισης των προτάσεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ για την εισήγηση προς τον κλάδο.

Αν αυτό δεν είναι δυνατό ας κατέβουν όλες οι προτάσεις στον κλάδο να τις συζητήσει στις ΓΣ των ΕΛΜΕ και η ΓΣ των προέδρων να αποφασίσει τελικά.

Αθήνα 3/3/2011